De oorsprong van Pook
De pook wordt verondersteld om over duizend jaar oud te zijn.
Het heeft van een aantal spelen geëvolueerdg, die gebaseerd op
principes van dominocombinaties of gerangschikte kaarten zijn en
een speler om bekwaam vereisen te zijn in het bluffing voor het
bedriegen van tegenstanders in het spel. Hoewel geen authentieke
verslagen voor de oorsprong van het spel van pook bestaan, worden
de Chinezen gecrediteerd voor een spel zeer bedacht te hebben
gelijkend op pook in de recente tiende eeuw.
Tijdens de twaalfde en dertiende eeuw, werd een gelijkaardige vorm
van speelkaarten gebruikt door de Egyptenaren. In de zestiende eeuw,
gebruikte Persians de Kaarten van Ganjifa of van de Schat om
verschillende soorten te spelen het wedden van spelen. De kaarten
Ganjifa waren uitstekende papier-dun kaarten die van of ivoor of
kostbaar hout bedragend aan zesennegentig in een dek worden gemaakt.
Perzisch was zeer dierbaar van het spelen `ALS NAS', een spel met
rondes van het wedden met het hiërarchische hand rangschikken die
onder vijf spelers gebruikend vijfentwintig kaarten werd gespeeld.
Twee spelen, één Duitse geroepen Pochen en de andere Fransen riepen
Poque waren zeer populair tijdens de zeventiende en achttiende
eeuwen. Beide spelen hadden hun oorsprong in het Spaanse spel van
Primero; een spel dat drie kaarten impliceert die aan elke speler
worden behandeld die aan het spel deelneemt. Het spel van Poque is
genoemd geworden moeder `van poker die het enige spel is dat een
bevestigde versie van een spel direct met betrekking tot het spel
van vandaag van pook is.
Poque werd geïntroduceerd aan de nieuwe wereld door Franse
colonials toen zij eerst op Canadese grond aankwamen. Met het
oprichten van New Orleans door een groep Franse Canadese kolonisten,
Poque, die het nationale kaartspel van Frankrijk tijdens de 18de
eeuw was, spreidde aan alle delen van de V.S. van de staat van
Louisiane uit.
Tijdens deze periode waren de drie kaarten `monte het populairste
kaart scherpe spel dat op de rivierboten van de Mississippi werd
gespeeld. De rivier van de Mississippi was het bezigste gokkende
gebied van die tijd. Poque begon vlug te vervangen monte. Jonathan
Greene, heeft een gokker van die periode in zijn autobiografisch te
boek stelt aan een snel uitspreidende versie van Poque verwezen die
hij geloofde door vroegere riverboatcardsharps werd ontwikkeld. Hij
riep het `Bedriegend game'. Het bereikte populariteit omdat de
spelspelers het zoals uitdagend zijnd waarnamen. Het was
verondersteld om kaartenthousiasten van een eerlijke manier te
voorzien om te gokken op een tijdstip waarop de het heersen drie
kaarten `monte als algemeen bekend oneerlijk kaartspel werden
beschouwd.
Als begerige gokker, Groen, die door het spel wordt gefascineerd,
dat in zijn verleden wordt gegraven. Terwijl het onderzoeken van de
kwestie, ontdekte hij dat het geen vermelding in het Amerikaanse
Boek Hoyle van de reeks van Spelen, gebiedend commentaar op spelen
vond, of een andere op dat ogenblik beschikbare documentatie.
Daarom toen Greene zijn boek `een Blootstelling van de Kunsten en
Miseries van Gambling schreef die hij aan formeel het documenteren
van en het noemen van `heeft genomen Bedriegend Game daarin.
Hoewel het niet helemaal duidelijk is in verband met toen de
huidige naamPook om aan `kwam worden toegeschreven Bedriegend Game
in plaats van het die een variatie van oudere Poque is, blijft het
feit dat vandaag het spel in scores van variaties in talloze
casino's, pookruimten kan worden gespeeld en online eveneens.
|